Deze afbeelding van een kunstwerk van Heringa en Van Kalsbeek had ik ook al een tijdje liggen. Ik vind het een fascinerend ding. Ondanks de schijnbare chaos zitten er toch duidelijke patronen, lijnen, groepen en kleuren in. Het blijft overzichtelijk. De chaos is inderdaad maar schijn.Net als vorige werk ben ik begonnen met overtrekken van lijnen en partijen, om er daarna wat kleur aan toe te voegen. Technisch gezien was de combinatie van het transparante papier met aquarelverf geen succes. Het papier gaat heel erg bobbelen. Artistiek weet ik ook niet zo goed wat ik ervan moet denken. Ik denk er eigenlijk niet zoveel van. Is ie op z'n kop beter?
En is de 2e tekening op z'n kant misschien spannender?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten